آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠ - درگذشت و آرامگاه

شيخ يوسف بحرانى گويد:

آرامگاه او اكنون شناخته شده نيست.[١] محدّث نورى گويد:

در باغى خارج حلّه بارگاه فرازمندى است كه به آن بزرگ نسبت داده مى‌شود و مردم از روى اعتقاد، به زيارت آن مى‌روند. در صورت وقوع فوت آن مرحوم در بغداد، درستى انتساب اين قبر كمى بعيد به نظر مى‌رسد.

خدا داناست.[٢] علّامه سيّد حسن صدر كاظمينى در بخش پايانى كتاب خويش، «تحيّة أهل القبور بما هو مأثور» گويد:

آنچه در باغ حلّه قبر سيّد ابن طاوس شناخته مى‌شود قبر فرزند او سيّد على بن موسى است كه هم نام و هم لقب پدر بود.[٣] اين اقوال گوناگون با نقل صريح خود آن بزرگ روشن مى‌كند كه قبر خويش را در جوار مولا امير مؤمنان ٧ و زير پاى پدر و مادر برگزيد. او خود گويد:

من خودم رفتم و از گوركن خواستم تا در سايه‌ى نيا و مولايم علىّ بن ابى طالب ٧ گورى برايم بسازد تا ميهمان و پناهنده و گدا و اميدوار درگاه او باشم و به هر گونه‌اى خواهنده از آستان حضرتش. نيز خواستم زير پاى پدر و مادرم- كه خدا از ايشان خشنود باد- باشم؛ زيرا ديدم كه پروردگار بزرگ مرا به خاكسارى در برابر ايشان و نيكى بدانان فرمان داده است. از اين رو، خواستم- تا گاهى كه در قبر خواهم آرميد- سرم زير پاهاى ايشان قرار گيرد.[٤] افزون بر اين، ابن الفوطى نيز در «الحوادث الجامعة»[٥] آورده است:

در اين سال (٦٦٤) نقيب پاك دامن سيّد رضي الدّين علىّ بن طاوس‌

[١] لؤلؤة البحرين: ٢٤١.

[٢] خاتمة مستدرك الوسائل ٣: ٤٧٢.

[٣] لؤلؤة البحرين: ٢٤١، حاشيه.

[٤] فلاح السّائل: ٧٣.

[٥] ص ٣٥٦.