آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٢ - فصل ١ آداب هنگام وارد شدن مسافر در كشتى

وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ. سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌.[١] اللّهمّ أنت خير من وفد إليه الرّجال و شدّت إليه الرّحال.

فأنت سيّدي أكرم مزور و أكرم مقصود و قد جعلت لكلّ زائر كرامة و لكلّ وافد تحفة فأسألك أن تجعل تحفتك إيّاي معا فكاك رقبتي من النّار، و اشكر سعيي و ارحم مسيري من أهلي بغير منّ منّي عليك بل لك المنّة عليّ إذ جعلت لي سبيلا إلى زيارة وليّك و عرّفتني فضله و حفظتني في ليلي و نهاري حتّى بلّغتني هذا المكان و قد رجوتك فلا تقطع رجائي و أمّلتك فلا تخيّب أملي و اجعل مسيري هذا كفّارة لذنوبي؛ يا أرحم الرّاحمين.

بسم اللَّه و باللَّه و درود بر پيامبر خدا ٦ و بر راست گويان.

خدايا، سفر ما را نيكو و پاداشمان را بزرگ گردان. پروردگارا، به اميد تو پراكنده شديم و روى به تو آورديم و به تو ايمان داريم و به رشته‌ى رحمت تو چنگ زده‌ايم و بر تو توكّل كرده‌ايم. بار الها، تو مورد اطمينان ما و اميد ما و ياور مايى، آن چه را دوست نداريم بر ما وارد مساز.

خداوندا، به يارى تو حركت مى‌كنيم و به راه خود ادامه مى‌دهيم.

پروردگارا، راه ما را آسان فرما و عافيت ما را بزرگ دار. در خانواده و اموالم تو به جاى منى و تويى كه مرا در آب و بر پشت (آب) مى‌برى و (آن كه) (فرمود: در وقت حركت كشتى و هنگام لنگر انداختن آن، با نام خدا در كشتى سوار شويد. به يقين پروردگار من آمرزنده و مهربان است.) و نيز (چنان كه شايد، عظمت خدا را نشناختند و اوست كه روز قيامت همه‌ى زمين در چنگ قدرت وى و آسمان‌ها در پيچيده به دست سلطنتش مى‌باشد. خداوند از آن چه شريك او مى‌سازند، پاك و منزّه است.) معبودا، تو گرامى‌ترين كسى هستى كه مردمان به سوى او

[١] زمر( ٣٩): ٦٨.