آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٥ - فصل ٤ آداب خوردن و آشاميدن بر اساس روايات

و اجعلني ناسكا بارّا و اجعل ما يتلقّاني في المعاد منهجا سارّا؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

حمد خدايى را كه به من خوراك داد و سيرم كرد و آبم داد و سيرابم ساخت و نگه‌دارى و حمايتم كرد. خدايى را ثنا مى‌گويم كه بركت و ميمنت نعمت‌هايى را كه به آن رسيده و ترك كرده‌ام، از جانب خود به من شناسانيد. پروردگارا، اين غذا را بر من گوارا گردان؛ نه ناگوار و بيمارى‌زا و پس از آن هم مرا نيرومند و سپاس‌گزار قرار ده و به كوشش و مراقبت بر انجام دستورهايت استوارم گردان و روزى‌اى نيكو و پر بركت و زيستى خوش و پاى دار نصيبم فرماى و نيكو كارم كن و آن چه را كه در روز رستاخيز به من رسد، راه خرسندى‌ام قرار ده؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان.[١] در آداب آشاميدن آب فرموده است: وقت نوشيدن آب، از طرف دسته و از جاى شكسته‌ى ظرف آب مخور؛ چون شياطين در آن موضع جاى دارند[٢] و يك باره آب نياشام؛ بلكه خوب است با فاصله‌ى سه بار تنفّس آب بنوشى و هنگام نوشيدن آب بگويى:

الحمد للَّه منزل الماء من السّماء، مصرّف الأمر كيف يشاء، بسم اللَّه خير الأسماء.

سپاس خداى را كه آب را از آسمان فرو مى‌فرستد. كارها را هر گونه كه خود بخواهد، مى‌گرداند. به نام خدا كه بهترين نام‌هاست.[٣] هم چنين در پايان آشاميدن آب مى‌گويى:

الحمد للَّه الّذي سقاني عذبا فراتا و لم يجعله ملحا أجاجا فله الشّكر على إنعامه و إحسانه و جوده و امتنانه. الحمد للَّه الّذي‌

[١] فقيه ٣: ٢٢٥؛ روضة المتّقين ٩: ٣٣٨؛ مكارم الأخلاق: ١٥٢؛ الآداب الدّينية: ٢١.

[٢] تهذيب ٩: ٩٤؛ مكارم الأخلاق: ١٥١.

[٣] مكارم الأخلاق: ١٥١.