آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٨ - فصل

كتاب «حلية الأولياء» تأليف حافظ ابو نعيم اصفهانى كه متن آن چنين است‌[١]:

عمران رضى اللَّه عنه گويد: مردى وقت فرا رسيدن مرگش شش برده‌ى خود را آزاد ساخت و حال آن كه جز ايشان اندوخته‌ى ديگرى نداشت؛ پس پيامبر خدا ٦ ميان ايشان قرعه انداخت و دو تن از آنان را آزاد كرد و چهار تن را به بردگى برگرداند.[٢] اين نشانگر آن است كه در زمان پيامبر اكرم ٦ به قرعه عمل مى‌شده است و اين مطلب از طريق شيعه و سنّى، هر دو، نقل شده و در آن چه اشاره كرديم، مانند اجماع گرديده است.

فصل:

در كتابى قديمى به نام «الأبواب الدامغة» تأليف ابو بشر احمد بن ابراهيم ابن احمد عمّى مطلبى ديدم كه عبارتش چنين بود: فاطمه بنت اسد فرمود: چون ابو طالب ٧ در تنگناى تهى دستى قرار گرفت، پيامبر خدا ٦ با عبّاس پيش وى آمدند و براى اين كه فشار مخارج سنگين خانواده كمتر شود، از طريق قرعه دو تن از فرزندان او را گرفتند. برگه‌ى اسم على ٧ به نام پيامبر ٦ در آمد؛ پس او را با خود برد و از آن وى گرديد و بزرگش كرد و پرورشش داد. براى اين بود كه على ٧ اخلاق ستوده و راه و روش پيامبر اكرم ٦ را فرا گرفت و نخستين فردى بود كه به او ايمان آورد و نبوّتش را تصديق كرد.

[١] مؤلّف سند طولانى اين روايت را نيز نقل كرده است كه به جهت اختصار در ترجمه حذف شده است.

[٢] حلية الأولياء ١٠: ٢١٥.