آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٣٢ - فصل ٢ تحت الحنك بستن هنگام محقق شدن تصميم سفر براى سلامت از خطر

فصل ٢: تحت الحنك بستن هنگام محقّق شدن تصميم سفر براى سلامت از خطر

در اين مورد از كتاب «الآداب الدّينية» از طبرسى رضوان اللَّه عليه حديثى نقل مى‌كنيم كه از مولايمان، موسى بن جعفر ٨، روايت كرده است. ايشان فرمود:

«براى كسى كه هنگام بيرون آمدن براى مسافرت، عمامه بر سر نهد و تحت الحنك آن را بياويزد، من سه چيز را به عهده مى‌گيرم: گرفتار دزد نگردد، غرق نشود، نسوزد.»[١] برقى نيز اين روايت را در كتاب محاسن به سند خود از حضرت امام كاظم ٧ آورده است.[٢] در باره‌ى اثر عمامه هنگام رفتن جهت كارهاى با اهمّيّت، چند روايت از ابو العبّاس، احمد بن عقدة، در كتاب «الولاية» به ما رسيده است. وى در آن كتاب، حديث تصريح مولا و سرورمان، پيامبر اكرم ٦، بر خلافت امير المؤمنين ٧ و راه‌نمايى‌اش بر جانشينى آن حضرت در روز غدير را آورده است و به سند خود در آن كتاب- كه از گنجينه‌هاى گران بهاى مؤمنان است- در بيان حالات عبد اللَّه بن بسر مازنى- از دو طريق كه تا ابن بسر مى‌رسد- چنين روايت كرده است: عبد اللَّه بن بسر، صحابى پيامبر اكرم ٦، گفت: روز غدير خم، پيامبر به دنبال على ٨ فرستاد. ايشان را آوردند. پس بر سرش دستار نهاد و آن را بين دو شانه‌اش فروهشت و فرمود: «پروردگارم اين گونه در نبرد حنين مرا به وسيله‌ى‌

[١] الآداب الدّينية: ٤٩؛ فقيه ١: ١٠٧؛ ثواب الأعمال: ١٠١؛ مكارم الأخلاق: ٢٤٥.

[٢] محاسن: ٣٧٣.