آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٥٧ - فصل ٢ گذشتن از پلها و امور مربوط به آن

اللّهمّ إنّ الشّياطين و الأشرار من الجنّ و الرّوحانيّين يروني و أنا لا أراهم و أنت تراهم و لا يصحّ أن يروك، و قد جعلت- يا اللَّه- في مقابلة رؤيتهم لي و أنا لا أراهم رؤيتك لهم و لا يرونك، فامنعهم بعلمك بهم و رؤيتك لهم عن أذيّتنا و بقدرتك عن تغيير ما وهبتنا من نعمتك برحمتك و عنايتك و خفّف عنهم بذلك عقاب معصيتك و أن يشغلونا عن طاعتك، و تولّ عبورنا على هذه القناطر بأمرك و نصرك الباهر القاهر و عفوك الشّامل الغامر و إحسانك في الباطن و الظّاهر؛ إنّك أرحم الرّاحمين و أكرم الأكرمين.

پروردگارا، شياطين و اشرار جنّى مرا مى‌بينند و من آنان را نمى‌بينم؛ حال آن كه تو آنان را مى‌بينى و روا نيست كه آنان تو را ببينند.

خدايا، در مقابل ديدن ايشان مرا و نديدن من آنان را، ديدنت ايشان را و نديدنشان تو را قرار داده‌اى. پس به آگاهى‌ات به ايشان و ديدنت آنان را، آزارشان را از ما باز دار و به قدرتت آنان را از تغيير دادن نعمت‌هايى كه به رحمت و توجّه خاصّت به ما ارزانى داشته‌اى، باز دار و به اين وسيله (باز داشتن آن‌ها از تغيير نعمتت) عذاب آن‌ها (جنّيان) را- كه به خاطر معصيت تو و باز داشتن ما از اطاعت توست- سبك‌تر گردان و از اين كه ما را از طاعتت به چيز ديگرى سرگرم سازند و در گذشتن ما از اين پل‌ها، خود سرپرستى فرما؛ به حقّ فرمان و به يارى شگفت انگيز چيره‌شونده‌ات و عفو فراگير و فراوانت و احسان آشكار و نهانت؛ زيرا تو مهربان‌ترين مهربانان و گرامى‌ترين گرامى دارندگانى.