آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٥٩ - پيش گفتار مؤلف

به نام خداوند بخشاينده‌ى بخشايشگر ستايش پروردگارى را سزاست كه خداوند جهانيان است و درود فراوان الهى بر محمّد و خاندان پاكش باد! سرور ما، آن در اصل و تبار برتر و در آراستگى به خصايل نيك تمام عيارتر و در اجتناب از محرّمات دينى پرهيزگارتر، تارك دنيا و پرستنده‌ى خدا، مرزبان آماده براى دفاع از حريم مقدّس دين خدا، كانون خصلت‌هاى نيك و فضيلت‌ها و عطاهاى بسيار، نقيب‌[١] پاك، افتخار دودمان، يادگار مهتران خاندان ابو طالب ٧ در ميان وابستگان دور و نزديك، جمال عارفان، ركن اسلام و مسلمين، رضي الدّين ابو القاسم على فرزند موسى بن جعفر بن محمّد طاوس‌[٢] علوى فاطمى- كه خداوند عزّت و عظمتش را پاى دار و عمر گران مايه‌اش را دراز و طولانى گرداند!- چنين فرموده است:

سپاس نامتناهى ويژه‌ى آفريدگارى است كه روان‌هاى بشرى، به زبان‌

[١] نقيب( بر وزن نصيب) به معناى مهتر، پيشوا و سرپرست قوم است. نقابت منصبى بود كه به افراد داراى صلاحيت، جهت رسيدگى به كار ذريّه‌ى پيغمبر ٦ داده مى‌شد.

[٢] رك. پاورقى ١، ص ٩.