آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٧ - فصل
از روايتهايى كه در بارهى عمل به قرعه وارد شده، خبرى است كه ما آن را به چند طريق كه به حسن بن محبوب مىرسد، از كتاب «المشيخة» مىآوريم كه وى از مسند جميل و او از منصور بن حازم نقل كرده است كه گفت: امام صادق ٧ در پاسخ به يكى از ياران ما كه مطلبى را پرسيده بود، فرمود:
«اين را با قرعه به دست آور.» بعد چنين فرمود:
«كدام داورى از قرعه عادلانهتر است؛ هر گاه به خداى عزّوجل واگذار شود؟ آيا خداوند نمىفرمايد: (پس قرعه كشيدند؛ تير قرعه به نام او در آمد؛ پس او از فرو افتادگان شد.)[١]»[٢] هم چنين از جمله خبرهايى كه در مورد عمل به قرعه وارد شده، حديثى است كه ما آن را نيز به چند طريق از كتاب «النّهاية» تأليف جدّم، ابو جعفر طوسى، روايت مىكنيم. [شيخ طوسى] مىگويد: روايت شده است از ابو الحسن امام كاظم ٧ و از غير آن امام، از پدرانش و پسرانش صلوات اللَّه عليهم از گفتهى ايشان: «قرعه در بارهى هر چيز مجهولى است». به آن حضرت عرض كردم:
قرعه، گاه به خطا مىرود و گاه واقع را مىنماياند. فرمود:
«هر چه را خدا به آن حكم كند، اشتباه نيست.»[٣] از اين اخبار آشكار مىشود كه در هر كار نامعلومى، قرعه جايز است و هنگامى كه در مورد جهت قبله ترديد حاصل شود، آن امر مجهول مىگردد؛ پس شايسته است كه در اين مورد هم قرعه كشيده شود. در فصل آينده برخى از اخبار را در مورد نحوهى قرعه كشى مىآوريم.
فصل:
هم چنين از مطالب مربوط به قرعه روايتى رسيده است در جلد آخر
[١] صافّات( ٣٧): ١٤٢: فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ.
[٢] محاسن: ٦٠٣.
[٣] النّهاية: ٣٤٦.