آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٥٥ - فصل ٣ هم راه داشتن تير و كمان و ذكر آن كس كه اين فن(تيراندازى) را بنا نهاد و نيز اين كه مقصود از حمل اين سلاح رضاى خداوند است

فصل ٣: هم راه داشتن تير و كمان و ذكر آن كس كه اين فن (تيراندازى) را بنا نهاد و نيز اين كه مقصود از حمل اين سلاح رضاى خداوند است‌

در كتاب «الرّمي بالنّشّاب»- كه قدمت زيادى دارد و مؤلّفش معلوم نيست- خواندم كه نخستين بار تيراندازى در عهد سليمان بن داود ٨ صورت گرفت.

صاحب كتاب ياد شده گفته است: سليمان ٧ از خدا خواست شيوه‌اى به او آموزد كه با آن بتواند با دشمنان خود، از جنّ و انس، پيكار كند؛ بى‌آنكه او را ببينند و با وى گلاويز گردند. خداوند پذيرفت و طرز ساخت تير و كمان را به او الهام فرمود.

وى مى‌افزايد: بعد از سليمان نبى ٧، سلاطين همواره اين شيوه را به كار مى‌بستند و با يك تير هدف‌گيرى مى‌كردند تا آن كه زمان كى خسرو، فرزند سياوش، زمام‌دار همه‌ى جهان- كه مردى خدا پرست، بزرگ هيبت و در قلع و قمع دشمن قوى رأى و چيره دست بود- فرا رسيد. يكى از فرمان دهان ارتشى او به نام بسطام فرزند كردم، مرزبانى دو خطّه‌ى بزرگ ارمنستان و آذربايجان را بر عهده داشت و انبار اسلحه و پادگان نظاميانش در شهر همدان مستقر و آماده بود. همان هنگام پدر بسطام به نام كردم- كه از دلاوران و سواركاران پيش تاز و دانشمند و زبده و جنگ آزموده بود و به جز بسطام چهارده پسر ديگر داشت- چون وضع آشفته‌ى مملكت و چيره شدن ملوك طوايف بر سرزمين‌هاى مختلف را- كه به فرزندان و ياران و مرزبانانش ضربه‌ها وارد ساختند- مشاهده كرد به فكر چاره‌جويى و در هم كوبيدن آن‌ها افتاد.

مؤلّف سپس شرح داده است كه كردم پرتاب تيرهاى متعدّد به چپ و