آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١١٩ - فصل ٣ برداشتن انگشترى جهت زيان نديدن

فصل ٣: برداشتن انگشترى جهت زيان نديدن‌

از ابو محمّد قاسم بن علاء مدائنى نقل شده است كه گفت:

يكى از خدمت‌كاران امام هادى ٧ به من گفت: از مولايم اجازه خواستم تا به قصد زيارت به طوس روم. فرمود:

«انگشترى با خود داشته باش با نگين عقيق زرد كه اين كلمات بر روى آن نگاشته شده باشد:

ما شاءَ اللَّهُ، لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ‌، أستغفر اللَّه‌

و بر روى ديگرش، كلمات «محمّد» و «على» نقش شده باشد. هنگامى كه اين انگشترى را با خود داشته باشى، از زيان راه زنان آسوده مى‌مانى و مايه‌ى سلامت كاملت و حفاظت بهتر دينت خواهد بود.» خادم گفت: رفتم و انگشترى با همين كيفيّت كه فرموده بود، تهيّه كردم. سپس براى خداحافظى نزد حضرتش رفتم و با ايشان وداع كردم.

در حال برگشت، چون مقدارى دور شدم، دستور فرمود كه باز گردم.

سپس به من رو كرد و فرمود: «صافى!» گفتم: بلى آقاى من. فرمود: «بايد انگشتر ديگرى نيز با نگين فيروزه هم راه داشته باشى؛ زيرا ميان طوس و نيشابور، شيرى بر سر راه است كه كاروان را از رفتن باز خواهد داشت. تو به آن شير نزديك شو و انگشترى را بنما و بگو: مولايم فرموده است: از سر راه دور شو. بعد فرمود: «بر يك طرف نگين‌

اللَّه الملك‌

و بر روى ديگر آن،

الملك للَّه الواحد القهّار

نوشته شده باشد؛ زيرا بر انگشترى امير المؤمنين ٧‌

اللَّه الملك‌

نقش بسته بود و هنگامى كه عهده‌دار خلافت گرديد

«الملك للَّه الواحد القهّار»

را بر آن نگاشت. نگين انگشترى آن حضرت نيز فيروزه بود كه مخصوصا باعث ايمنى از درندگان و هم چنين پيروزى در جنگ‌هاست.»