آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٧ - فصل آن چه هنگام دادن صدقه مىگوييم

سپس حركت كن كه خداوند بلا را از تو بر طرف مى‌سازد.»[١] هم چنين در روايتى ديدم كه در هنگام صدقه دادن قبل از سفر گفته مى‌شود:

«اللّهمّ إنّي اشتريت بهذه الصّدقة سلامتي و سلامة سفري و ما معي. اللّهمّ احفظني و احفظ ما معي و سلّمني و سلّم ما معي و بلّغني و بلّغ ما معي ببلاغك الحسن الجميل.»

«پروردگارا، من سلامت خود و سلامت سفرم و آن چه را به همراه دارم، با اين كار نيك مى‌خرم. پروردگارا، مرا و آن چه به همراهم است حفظ فرما و سلامت بدار و به كفايت نيك و پسنديده‌ات من و آن‌ها را به مقصد برسان.»[٢] آن چه را كه افزون بر آن چه گذشت ذكر خواهيم كرد، در فصلى جداگانه مى‌آوريم.

فصل: آن چه هنگام دادن صدقه مى‌گوييم‌

در آن هنگام، مى‌گوييم:

اللّهمّ إنّك قلت لقوم يتصدّقون‌ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ‌[٣] و قد علمت- يا اللَّه- ما جرى في الإسلام من اختلاط الحلال بالحرام؛ فأنا أسألك بمن يعزّ عليك و بجميع الوسائل إليك أن تطهّر هذا من الأدناس و حقوق النّاس و الحرامات و الشّبهات و تصانع عنه أصحابه من الأحياء و الأموات، حتّى يصير طاهرا يصلح للصّدقة بين يديك و عرضه عليك و التّقرّب به إليك.

[١] محاسن: ٣٤٩؛ مكارم الأخلاق: ٢٥٦.

[٢] مصباح الزّائر: ٩؛ بحار ٧٦: ٢٣٦؛ مكارم الأخلاق: ٢٤٦؛ محاسن: ٣٥٠.

[٣] بقره( ٢): ٢٦٨.