آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٣ - فصل ٤ آداب خوردن و آشاميدن بر اساس روايات
و بكن كه اين گونه گواراتر است و نان را زير ظرف نگذار و آن را وسيلهى خوردن چيزهاى ديگر قرار مده كه باعث بينوايى و ابتلا به بيمارى جذام است و خوردههاى غذا را كه در زير و روى سفره ريخته شده است، بخور كه فقر را مىزدايد و مهريهى حور العين مىشود و هر كه آنها را بخورد، دلش از دانش و حكمت و ايمان و نور پر مىشود؛ امّا اگر در بيابان بودى، آن را مخور و بگذار و بگذر.
طبرسى مىگويد: در وقت پرى معده، غذا نخور كه مكروه است و چه بسا به سر حدّ خطر برسد! غذا و آب را، جز در وقت ضرورت، با دست چپ مصرف نكن. بعد از خوردن غذا، دندانها را حتما خلال كن كه حضرت صادق ٧ فرمود:
«دستور مسواك و حجامت و خلال را جبرئيل ٧ آورد.» دندانها را با نى و چوب مورد[١] و چوب انار خلال نكن.[٢] نيز طبرسى كه خدا از او خشنود باد گويد: هنگام خوردن غذا اين دعا را بخوان:
الحمد للَّه الّذي يطعم و لا يطعم و يجير و لا يجار عليه و يستغني و يفتقر إليه. اللّهمّ لك الحمد على ما رزقتنا من طعام و إدام في يسر منك و عافية بغير كدّ منّي و لا مشقّة. بسم اللَّه خير الأسماء، بسم اللَّه ربّ الأرض و السّماء، بسم اللَّه الّذي لا يضرّ مع اسمه شيء في الأرض و لا في السّماء و هو السّميع العليم. اللّهمّ أسعدني في مطعمي و مشربي هذا بخيره و أعذني من شرّه و أمتعني بنفعه و سلّمني من ضرّه.
خدايى را سپاس كه به اشخاص غذا مىدهد؛ ولى خود غذا نمىخورد. پناه مىدهد و به كسى پناهنده نمىشود. از همگان بىنياز
[١] درختچهاى است زيبا از ردهى دو لپهاىهاى جدا برگ كه سردستهى تيرهى خاصّى به نام تيرهى موردها مىباشد.( فرهنگ معين)
[٢] روضة المتّقين ٧: ٥٤٠.