آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٨٦ - فصل ٢ تعويذى تجربه شده جهت دور كردن خطرها كه خوب است انسان در سفر آن را به هم راه داشته باشد

(راوى) گويد: از آن زمان تا كنون، فرزندان ادريس آن را در پوست آهويى مى‌نويسند و در زير سر نيزه‌ها مى‌گذارند و به جنگ هر كه بروند، شكست نمى‌خورند و با هر كه از دشمنان خود درگير شوند، حتما آنان را شكست مى‌دهند و وادار به فرار مى‌كنند و اين است تعويذ:

ابو العبّاس‌[١] بن عقده گفته است: چون قرمطيان شهر كوفه را مورد تاخت و تاز قرار دادند، من اين نام‌ها را در چند رقعه نوشتم و براى چند تن از دوستانم فرستادم. آن‌ها تعويذها را در خانه‌هاى خود نهادند. وقتى قرمطيان رو به خانه‌ى بزرگى كه داراى اشياى نفيسى بود و اين اسم‌ها در آن جا بود، مى‌آمدند، گويا بر ايشان پوشيده بود؛ از آن جا در مى‌گذشتند و به خانه‌هاى كوچكى كه اين نام‌ها در آن نبود، حمله‌ور مى‌شدند و لباس‌هاى كهنه و نان‌هاى آنان را غارت مى‌كردند. اگر خواستى اين رقعه را بنويسى، آن را در پوست آهو با مشك و زعفران و گلاب بنويس و بر بازويت ببند يا به خود بياويز.

[١] ظاهرا كنيه احمد بن محمّد بن سعيد ياد شده است.( ويراستار)