در اخبار و روايات هم اين گونه حالات را فراوان داريم. اگر از ولايت تكوينى چهارده معصوم :- كه همگى بر آن متّفق‌اند[١]- بگذريم، اصحاب خاصّ و بزرگان شيعه را هم خواهيم يافت كه قدرت‌هايى دارند.

اين حكايت مشهور است كه ابو ذر به نزد سلمان رفت در حالى كه ديگ غذايى بار گذاشته بود و آن ديگ دو بار افتاد؛ ولى هيچ غذايى بر زمين نريخت.[٢] حال به اين مورد توجّه كنيد: روزى مقداد نزد سلمان رفت در حالى كه كنار سلمان ديگى بر روى دو پايه گذاشته شده بود و بدون هيزم و آتش حرارت مى‌ديد. مقداد تعجّب كرد كه چرا ديگ بدون هيزم و آتش گرم مى‌شود. سلمان دو سنگ زير ديگ انداخت كه فورا شعله‌ور شدند. سلمان در پاسخ تعجّب بسيار مقداد، اين آيه را خواند: وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ*[٣]. در اين هنگام ديگ‌

[١] براى درك گوشه‌اى از مقام و قدرت ائمّه عليهم السّلام به اين دو قياس توجّه كنيد:

آصف- كه داستانش پيش از اين آمد- علمى از كتاب دارد: عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ‌( نمل( ٢٧): ٤١) ولى در وصف امير المؤمنين ٧ آمده است: مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌( رعد( ١٣): ٤٤)؛ يعنى كسى كه كلّ علم كتاب را دارد. بنا بر اين- چنان كه در روايات ذيل اين آيه در تفسير برهان آمده است- علم آصف در برابر علم امام ٧ مثل مقدار آبى است كه مگسى با بال خود از روى دريا بردارد در برابر كلّ دريا!( البرهان في تفسير القرآن، ج ٣: صص ٢٧٢- ٢٧٧).

در مورد حضرات سليمان و داود ٨ از زبان سليمان ٧ آمده است: أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ( نمل( ٢٧): ١٧)؛ يعنى( از« كُلِّ شَيْ‌ءٍ»( همه چيز) به ما داده شده است)؛ يعنى بخشى از« كُلِّ شَيْ‌ءٍ». امّا در مورد امام ٧ آمده است: وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ‌( يس( ٣٦): ١٣)؛ يعنى(« كُلَّ شَيْ‌ءٍ»( همه چيز) را در امامى روشنگر احصا كرديم و بر شمرديم).( البرهان في تفسير القرآن، ج ٢، صص ٥٦٦- ٥٧٠).

طالبان دلايل بيشتر مى‌توانند رجوع كنند به كتاب« اثبات ولايت» از آية اللَّه نمازى شاهرودى و براى يافتن نمونه‌هايى از معجزات چهارده معصوم :، كتاب« الخرائج و الجرائح» از علّامه قطب الدّين راوندى را ببينند. كتاب اخير در سه جلد چاپ شده و تماما به ذكر معجزات چهارده معصوم : اختصاص دارد.

[٢] نفس الرّحمان في فضائل السّلمان: ٣٥١.

[٣] بقره( ٢): ٢٥:( هيزم آن آتش، مردم و سنگ مى‌باشد).