آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٨٨ - فصل ٨ دعاى هنگام پوشيدن لباس

فصل ٨: دعاى هنگام پوشيدن لباس‌

سپس لباسم را مى‌پوشم و در اين هنگام دعايى را مى‌خوانم كه قسمتى از آن منقول است:

الحمد للَّه الّذي رزقني من اللّباس من أتجمّل به في النّاس و أستر به عورتي و أؤدّي به فريضتي و أحفظ به مهجتي. اللّهمّ اجعلها ثياب بركة أسعى فيها لمرضاتك و أعمر فيها مساجد عباداتك؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

سپاس خدايى را كه لباس را به من ارزانى داشت تا خود را با آن در ميان مردم بيارايم و شرمگاهم را بپوشانم و نمازم را به جا آورم و جان‌ام را نگه دارم! پروردگارا، آن را لباس پر بركتى گردان تا در آن، جهت به دست آوردن خشنودى‌ات كوشش كنم و در آن، پرستشگاه‌هايت را آباد سازم؛ به بخششت، اى مهربان‌ترين بخشندگان.[١] هر گاه بخواهم عمامه بر سر نهم، به پا مى‌ايستم و آن را بر سر مى‌گذارم.

يك سر پارچه‌ى عمامه را از زير چانه گردانده به آن پيوند مى‌دهم و چنين مى‌گويم:

اللّهمّ توّجني تاج الايمان و سوّمني سيماء الكرامة و قلّدني قلادة السّعادة و شرّفني بما أنت أهله من الزّيادة.

پروردگارا، مرا به تاج ايمان بياراى و به من چهره‌ى بزرگوارانه‌

[١] الآداب الدّينيّة للخزانة المعينيّة: ٣.