آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٤٥ - فصل

مى‌فرمايد: اى ملائكه‌ى من، بنده‌ام مى‌داند كه جز من، ديگرى گناه او را نمى‌آمرزد. گواه باشيد كه گناهانش را بخشودم:

أستغفر اللَّه الّذي لا إله إلّا هو الحيّ القيّوم و أتوب إليه.

اللّهمّ اغفر لي ذنوبي فإنّه لا يغفر الذّنوب إلّا أنت.

از خداوندى كه جز او معبودى زنده‌ى پايدارى نيست، در خواست بخشايش دارم و به سوى او بازمى‌گردم. خدايا، گناهانم را بيامرز كه جز تو كسى گناهان را نمى‌بخشايد.»[١] آيا نبايد ما هم توجّه كنيم كه پيامبر اكرم ٦ هنگام سوار شدن بر مركب چه فرموده و نعمت خدا را به ياد آورده است؟

آيه‌ى سخره چيزهايى را تذكّر مى‌دهد كه خداوند مسخّر بنده‌ى خود ساخته و به او احسان كرده است؛ آيه اين است:

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ* وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ‌.[٢] (همانا پروردگار شما كسى است كه آسمان‌ها و زمين را در مدّت شش روز آفريد. آن‌گاه بر عرش مستولى گرديد. او شب تاريك را به روز روشن مى‌كشد كه شتابان در پى آن در مى‌آيد. او خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد؛ در حالى كه همگى مطيع فرمان اويند. بدانيد همه چيز را خدا آفريده است و او راست فرمان نافذ. بزرگ است خداوند پروردگار جهانيان.* پروردگار خود را به گونه‌ى فروتنى و زارى و نهانى پرستش‌

[١] محاسن: ٣٥٢؛ مكارم الأخلاق: ٢٤٨؛ فقيه ٢: ١٧٨( باب ٧٣).

[٢] أعراف( ٧): ٥٥- ٥٧.