آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣١٨ - فصل ٤ ذكرهايى كه اگر مسافر وقت خوابيدن در منزلها بگويد، خدا او را حفظ مىكند

فصل ٤: ذكرهايى كه اگر [مسافر] وقت خوابيدن در منزل‌ها بگويد، خدا او را حفظ مى‌كند

اين حديث را از كتاب «محاسن» برقى مى‌آوريم. او به سند خود از امام صادق ٧ نقل كرده است كه آن بزرگوار فرمود:

«دو برادر به خدمت پيامبر اكرم شرفياب شده گفتند: مى‌خواهيم براى تجارت به شام برويم. حرزى به ما ياد بدهيد كه بخوانيم. فرمود:

هر گاه براى استراحت در منزلى فرود آمديد و نماز عشا را خوانديد، هر كدام كه بعد از نماز در بستر قرار گرفتيد، ابتدا تسبيح حضرت فاطمه ٨ و سپس آية الكرسى را بخوانيد كه حتما تا بامداد از هر چيز مصون خواهيد ماند.

در راه گروهى دزد آنان را تعقيب كردند. وقتى جهت استراحت شبانه بار انداختند، دزدان براى آگاهى از خواب و بيدار بودن آنان غلامى را فرستادند. غلام در حالى به آنان رسيد كه يكى از ايشان پهلو در بستر نهاده و آية الكرسى و تسبيح حضرت زهرا ٣ را خوانده بود و (به خاطر همين كار) دو ديوار گرداگرد آنان ساخته شده بود. غلام آمد و پيرامونشان چرخيد؛ امّا به هر طرف كه مى‌چرخيد جز دو ديوار چيز ديگرى نمى‌ديد. برگشت و به دزدان گفت: نه؛ به خدا سوگند، جز دو ديوار چيز ديگرى نديدم. به او گفتند: خدا ذليلت كند! يقينا دروغ مى‌گويى. اصلا تو كم دل و ترسويى. آن گاه خود برخاستند و نگاه كردند.

جز دو ديوار چيز ديگرى نديدند. گرد ديوارها گشتند و انسانى را نديدند و به جايگاه خود بازگشتند. هنگام صبح نزد آنان آمدند و پرسيدند:

ديشب كجا بوديد؟ گفتند: همين جا. گفتند: به خدا قسم، ما آمديم و در