آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٦ - فصل ١١ صدقه دادن و دعاى آن هنگام سفر و دفع پيش آمدهاى هولناك

فصل ١١: صدقه دادن و دعاى آن هنگام سفر و دفع پيش آمدهاى هولناك‌

برقى در كتاب محاسن به سند خود از حمّاد بن عثمان نقل كرده است كه:

به امام صادق ٧ عرض كردم: آيا مسافرت در يكى از روزهايى كه براى سفر خوب نيست، مانند چهارشنبه و دوشنبه، مكروه است؟ فرمود:

«با دادن صدقه و خواندن آية الكرسى، مسافرت را در هر زمان كه خواستى آغاز كن.»[١] هم چنين در همان كتاب به سند خود از عبد اللَّه بن سليمان، از يكى از آن دو امام ٨‌[٢] نقل كرده است كه فرمودند:

«پدرم هر وقت مى‌خواست روز چهارشنبه‌ى آخر ماه و هر روزى كه مردم مسافرت را به جهت محاق‌[٣] يا سبب ديگرى خوب نمى‌دانند مسافرت كند، صدقه مى‌داد و سپس حركت مى‌كرد.»[٤] نيز به سند خود از سفيان بن ابى عمر[٥] نقل مى‌كند كه گفت: من قواعد فنّ اختر بينى و طالع نگرى را مى‌دانستم و از جهت آن‌ها در دلم نگرانى‌هايى پيدا مى‌شد. آن را خدمت امام صادق ٧ عرضه كردم. فرمود:

«وقتى دل نگران شدى، به نخستين فقير كه رسيدى صدقه بده.

[١] محاسن: ٣٤٨.

[٢] امام باقر ٧ يا امام صادق ٧.( ويراستار)

[٣] شب‌هاى محاق، سه شب آخر ماه قمرى را گويند كه ماه در آن‌ها ديده نمى‌شود.

[٤] محاسن: ٣٤٨.

[٥] ظاهرا سفيان بن ابى عمرو بارقى كوفى درست است. رك. رجال شيخ طوسى.( ويراستار)