آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٢٠ - فصل ٥ دعاهايى كه شخص جهت از بين رفتن دلهره و ايمنى از زيان ديدن، به هنگام خواب مىخواند

فصل ٥: دعاهايى كه شخص جهت از بين رفتن دلهره و ايمنى از زيان ديدن، به هنگام خواب مى‌خواند

صاحب كتاب «محاسن» به سند خود از [سليمان بن جعفر] جعفرى و او از حضرت ابو الحسن امام كاظم ٧، روايت كرده است: «هر كس تنها مسافرت كند، بايد بگويد:

ما شاء اللَّه، لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه. اللّهمّ آنس وحشتي و أعنّي على وحدتي و أدّ غربتي.

هر چه خدا خواست (همان مى‌شود)، جنبش و توانى نيست مگر به خدا. پروردگارا، در هنگام ترس همدمم باش و در تنهايى يارى‌ام فرما و دور گشتن از خاندانم را به وصال برگردان.» نيز فرمود: «هر كه شب در خانه‌اى يا روستايى تنها ماند، بگويد:

اللّهمّ آنس وحشتي و أعنّي على وحدتي.»

شخصى به آن حضرت گفت: من شكارچى‌ام؛ چه بسا درنده‌اى با من درگير شود يا شب را در ويرانه‌ها و جاهاى ترسناك به صبح برسانم. فرمود:

«هر گاه وارد شدى بگو: به نام خدا. اوّل پاى راستت را به آن جا گذار و وقت بيرون شدن نيز نخست پاى چپت را بيرون گذار و نام خدا را بر زبان آر؛ حتما بدى نخواهى ديد؛ إن شاء اللَّه تعالى.»[١]

[١] محاسن: ٣٧٠.