آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٦ - كسانى هستند كه علم و قدرت دارند
نيز:
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ* يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِياتٍ ....[١] حضرت ابراهيم ٧ به چهار مرغ كشتهشدهى در هم كوفته فرمان مىراند:
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ: رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى. قالَ: أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ؟ قالَ: بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي. قالَ: فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.[٢] معجزات همگى اين گونهاند. عصا در دست كليم اللَّه مار مىشود و موجوداتى را مىبلعد و باز به شكل اوّل بر مىگردد.[٣] با ضرب همان عصا دريا را مىشكافد[٤] و باز همان عصا را به سنگى مىزند و ١٢ چشمه از آن مىجوشد.[٥]
[١] سبأ( ٣٤)، ١٣- ١٤:( و باد را رام سليمان داشتيم؛ چنان كه بامداد راه ماهى مىرفت و شامگاه راه ماهى مىآمد. چشمهى مس گداخته را براى او روان ساختيم و از جنّيان كسانى به فرمان پروردگارش پيش او كار مىكردند. از ايشان هر كه از فرمان ما سر بر مىتافت، از عذاب آتش افروخته مىچشانديماش. هر چه مىخواست براى او مىساختند؛ از نمازگاهها و تنديسها و كاسههايى چون آبگير و ديگهايى استوار بر جاى ...
[٢] بقره( ٢): ٢٦١:( آن گاه كه ابراهيم گفت: اى پروردگار من، به من بنماى كه مرده را چسان زنده مىكنى؟ گفت: مگر به باور نيامدهاى؟ گفت: آمدهام؛ ليك تا دلم بيارامد. گفت: پس چهار پرنده برگير. سپس آنها را پيش خود پاره پاره كن. سپس از هر كدام پارهاى بر هر كوه بنه. سپس بخوانشان؛ شتابان به نزد تو آيند. بدان كه خداوند توانمند و حكيم است.)
[٣] أعراف( ٧): ١٠٨ و ١١٨؛ نمل( ٢٧): ١١؛ قصص( ٢٨): ٣٢؛ شعراء( ٢٦): ٣٣ و ٤٦؛ طه( ٢٠): ٧٠.
[٤] شعراء( ٢٦): ٦٤.
[٥] بقره( ٢): ٦١؛ أعراف( ٧): ١٦١.