آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٦٤ - فصل

في العسل و الظّفر منه بالشّفاء يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ‌[١]، و قد جمعت بين الماء الّذي هو سبب الحياة و بين العسل الّذي جعلته للعافية و النّجاة. اللّهمّ فعجّل رحمتي و إجابتي في عافيتي و تصديق ما وجدته في كتابك الصّادق على لسان رسولك الصّادق و اجعلني ممّن يطلب البقاء و الشّفاء لسعادتي بعبادتي في دنياي و آخرتي؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين، و اجعل اللّهمّ ذلك داعيا للشّاكّين في ربوبيّتك و المخالفين لرسالتك إلى هدايتهم و سلامتهم من ضلالتهم؛ يا أكرم الاكرمين.

پروردگارا، با راه‌نمايى‌ام بر شناختن خودت و شناخت پيامبرت و خاصّان درگاهت، مرا مفتخر كردى و از جمله‌ى تصديق‌كنندگان به قرآنت و آنان كه احسانت آن‌ها را فرا گرفته است، قرارم دادى. اين آيه را در قرآن مجيد يافتم: (و ما زندگى همه چيز را از آب قرار داديم.) بنا بر اين آب از وسايل زندگى و ادامه‌ى حيات است و تو در باره‌ى عسل و شفا يافتن به آن فرموده‌اى: (از درون آن شربتى رنگارنگ بيرون مى‌آيد كه در آن براى مردم شفا قرار داده شده است.) من آب را كه مايه‌ى زندگانى و عسل را كه باعث تن درستى و رهايى از دردمندى قرار داده‌اى با هم گرد آورده‌ام. پروردگارا، در مهرورزيدن به من و پذيرفتن دعايم در شفا دادنم، شتاب فرماى و آن چه را كه در كتاب راست‌گويت، بر زبان پيامبر درست گفتارت، يافته‌ام، جامه‌ى عمل بپوشان و از كسانى قرارم ده كه شفا و بقا را مى‌خواهند تا بتوانم به سبب عبادت در دنيا و آخرت سعادتمند گردم؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان. خدايا، آن را براى آنان كه در ربوبيّت تو ترديد مى‌كنند و با پيامبرت ستيز مى‌كنند، برهان و دليلى جهت راه‌نمايى و رهايى آنان از گمراهيشان گردان؛ اى گرامى‌ترين بزرگواران.

[١] نحل( ١٦): ٧٠.