آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٨١ - فصل ١٠ آن چه در راه و هنگام ترس از دشمنان و دزدها خوانده مىشود(اين دعا از كتاب«أدعية السر» نقل شده است)

فصل ١٠: آن چه در راه و هنگام ترس از دشمنان و دزدها خوانده مى‌شود (اين دعا از كتاب «أدعية السّر» نقل شده است)

در روايت آمده است: هنگام ترس از دشمنان و راه زنان در راه‌ها خوانده مى‌شود.

«يا آخذا بنواصي خلقه و السّافع بها إلى قدرته و المنفذ فيها حكمه و خالقها و جاعل قضائه لها غالبا. إنّي مكيد لضعفي و لقوّتك على من كادني تعرّضت لك فإن حلت بيني و بينهم فذلك ما أرجو و إن أسلمتني إليهم غيّروا ما بي من نعمتك.

يا خير المنعمين، لا تجعل أحدا مغيّرا نعمتك الّتي أنعمت بها عليّ سواك و لا تغيّرها. أنت ربّي و قد ترى الّذي نزل بي فحل بيني و بين شرّهم بحقّ ما به تستجيب الدّعاء؛ يا اللَّه ربّ العالمين.

اى آن كه سر رشته‌ى امور آفريدگان خود را به دست گرفته و آنان را به دايره‌ى قدرت خويش كشانده و حكم خود را در ميانشان نافذ ساخته و آن‌ها را آفريده و خواسته‌ى خود را بر آن‌ها چيره كرده‌اى، من به خاطر ناتوانى‌ام، بدخواهانى پيدا كرده‌ام و به خاطر چيرگى‌ات بر كسانى كه در صدد فريب و آزارم هستند، به درگاه تو آمده‌ام. اگر ميان من و ايشان فاصله اندازى همان آرزوى من است و اگر مرا تسليم آنان كنى، نعمتى را كه به من داده‌اى دگرگون مى‌سازند. اى بهترين نعمت دهندگان، مگذار هيچ كس جز خودت نعمتى را كه بخشايش توست دگرگون كند و تو هم آن را وارونه مساز. مگر نه آن است كه تو آفريدگار منى و زيانى را