آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٦٥ - بخش چهارم

دارد. اين بخش شامل چند فصل است:

فصل ١: هم راه داشتن عصاى چوب بادام تلخ در سفرها كه سبب ايمنى از خطرهاست.

فصل ٢: تربت شريف حرم مطهّر امام حسين ٧ كه در سفر و حضر انسان را از خطر حفظ مى‌كند.

فصل ٣: برداشتن انگشترى جهت زيان نديدن.

فصل ٤: تكميل دعاها و دستورهايى كه در سه فصل گذشته آورديم.

فصل ٥: بيان آثار و نتايج به دست كردن انگشترى عقيق در سفر و هنگام ترس از پيش آمدهاى ناگوار و اين كه دفع‌كننده‌ى ضررها و زيان‌هاست.

بخش سوم‌

هم سفران و زاد و توشه‌اى كه بايد به هم راه مسافر باشد. اين بخش شامل چهار فصل است:

فصل ١: نهى از تنها سفر كردن و بيان يافتن رفيقان سفر براى دفع خطرها.

فصل ٢: وسايلى كه مطابق روايات و نيز آن چه ما خود افزوده‌ايم، خوب است مسافر به هم راه داشته باشد.

فصل ٣: تهيّه‌ى غذا جهت مسافرت و آداب و اذكار آن.

فصل ٤: آداب خوردن و آشاميدن بر اساس روايات.

بخش چهارم‌

در بيان آداب پوشيدن كفش و نعلين و برگرفتن اسلحه و وسايل ايمنى هنگام سفر. اين بخش شامل چند فصل است:

فصل ١: آداب پوشيدن كفش و نعلين.

فصل ٢: هم راه داشتن شمشير و تعويذهاى‌[١] مربوط به آن براى دفع خطر.

[١] دعايى كه نوشته به گردن يا بازو بندند تا دفع چشم زخم و بلا كند.( فرهنگ معين)