آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٤ - فصل ٤ آداب خوردن و آشاميدن بر اساس روايات

است و همه نيازمند اويند. پروردگارا، تو را مى‌ستايم بر آن چه از نان و خورش كه روزى‌مان ساخته‌اى، در رفاه و تن درستى‌اى كه از جانب تو است، بدون آن كه برايش زحمتى كشيده يا رنجى برده باشم. به نام خدا كه بهترين نام‌هاست؛ به نام خدا كه پروردگار زمين و آسمان‌هاست؛ به نام خداوندى كه با بردن نام او هيچ چيزى، نه در زمين و نه در آسمان، ضرر نمى‌رساند و او شنوا و داناست. پروردگارا، مرا از خير اين خوراك برخوردار گردان و از گزند آن آسوده‌ام بدار و آن را برايم سودمند و لذّت بخش گردان و از زيانش آسوده دار.[١] او مى‌گويد: غذا خوردن را با نمك شروع كن و در پايان، با خوردن سركه از غذا دست بكش.[٢] نيز گويد: پيامبر اكرم ٦ وقت خوردن غذا، اين گونه دعا مى‌كرد:

«اللّهمّ بارك لنا فيه و ارزقنا خيرا منه.»

«پروردگارا، در آن بر ايمان بركت قرار ده و بهتر از آن را روزى‌مان فرما.»[٣] هم چنين هر وقت شير و ماست ميل مى‌فرمود، چنين مى‌خواست:

«اللّهمّ بارك لنا فيه و ارزقنا منه.»

«پروردگارا، براى ما در آن بركت قرار ده و از آن روزى‌مان نما.» طبرسى مى‌گويد: وقت فراغت از خوردن غذا بگو:

الحمد للَّه الّذي أطعمني فأشبعني و سقاني فأرواني و صانني و حماني. الحمد للَّه الّذي عرّفني البركة و اليمن فيما أصبته و تركته منه. اللّهمّ اجعله هنيئا مريئا لا وبيئا و لا دويّا و أبقني بعده سويّا قائما بشكرك محافظا على طاعتك و ارزقني رزقا دارّا و أعشني عيشا قارّا

[١] مكارم الأخلاق: ١٤٤؛ الآداب الدّينية: ٢١.

[٢] فقيه ٣: ٢٢٥.

[٣] الآداب الدّينية: ٢٢.