آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١١٦ - فصل ١ هم راه داشتن عصاى چوب بادام تلخ در سفرها كه سبب ايمنى از خطرهاست

هم چنين فرمود:

« [عصا برداشتن‌] فقر را مى‌زدايد و [سبب مى‌شود] شيطان به او نزديك نگردد.»[١] نيز مى‌فرمود:

«هر كس مى‌خواهد راهش زود طى گردد- چنان كه گويى زمين برايش در هم نورديده مى‌شود- عصاى چوب بادام تلخ با خود به هم راه برد.»[٢] هم چنين غير از احاديث كتاب شيخ صدوق، روايتى به ما رسيده است كه امير المؤمنين ٧ فرمود:

«حضرت آدم ٧ به بيمارى سختى مبتلا گرديد. به سبب آن اندوهگين و وحشت زده شد. حال خود را با جبرئيل ٧ در ميان گذاشت.

جبرئيل به او گفت: قطعه چوبى از درخت بادام تلخ جدا كن و به سينه‌ات بچسبان. حضرت آدم اين كار را انجام داد. [به اين خاطر] خداوند دلهره را از او دور ساخت.»[٣] نيز از ائمّه : روايت شده است كه فرمودند: «هر گاه يكى از شما خواست مسافرت نمايد، عصايى از چوب درخت بادام تلخ هم راه خود بردارد و اين حروف را بر ورقى بنويسد:

؟؟؟[٤] [سپس عصا را سوراخ كند و نوشته را در آن بگذارد.]

[١] فقيه ٢: ١٧٦؛ ثواب الأعمال: ٢٢٢.

[٢] مكارم الأخلاق: ٢٥٨.

[٣] ثواب الأعمال: ٢٢٢؛ مصباح الزّائر: ١٠.

[٤] مصباح الزّائر: ١٠؛ بحار ٧٦: ٢٣٠؛ با اندكى تغيير.