لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٥ - ذكر ركوع

است گفتم نه حضرت فرمودند كه در ركوع سه مرتبه سبحان ربّى العظيم و بحمده مى‌گويد و در سجود سه مرتبه سبحان ربّى الاعلى و بحمده مى‌گويد پس هر كه يكى را كم كند ثلث نمازش را كم كرده است و كسى كه دو تسبيح را كم كند دو ثلث نمازش را كم كرده است و كسى كه تسبيح نگويد او را نماز نيست و حق آنست كه مراد از اين حديث كافى بودن در فضيلت است و يك تسبيح صغير كافيست بلكه مطلق ذكر كافى.

چنانكه در حديث صحيح از هشام منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه كافى است مرا كه در ركوع و سجود بدل از تسبيح لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر بگويم حضرت فرمودند كه بلى.

و در صحيح از هشام بن حكم منقول است كه گفت عرض كردم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا كافى است مرا كه بدل از تسبيح ركوع و سجود بگويم لا اله الا اللَّه و الحمد للّه و اللَّه اكبر حضرت فرمودند كه بلى همه اينها ذكر حق سبحانه و تعالى است يعنى هر يك از اينها كافى است بلكه هر چه ذكر الهى است كافى است.

و در صحيح هشام بن سالم مثل اين حديث روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و در حسن كالصحيح از هشام بن حكم منقول است كه گفت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه نيست كلمه مثل كلمه سبحان اللَّه در و جازت لفظ و بلاغت معنى چون دلالت مى‌كند بر تنزيه الهى از هر چيزى كه لايق ذات و صفات و افعالى الهى نباشد و فى الحقيقة تمام معرفتها در اين كلمه مندرج است هشام گفت عرض نمودم كه آيا كافيست مرا در ركوع و سجود كه بدل از تسبيح لا اله الا اللَّه و الحمد للّه و اللَّه اكبر بگويم حضرت فرمودند كه بلى همه اينها ذكر حق سبحانه و تعالى است گفت عرض‌