لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٦ - وقت نماز جمعه

فى نوادر احمد بن محمّد بن عيسى و ركعتين بعد العصر و ان قدّمت نوافلك كلّها فى يوم الجمعة قبل الزّوال او اخّرتها إلى بعد المكتوبة فهى ستّ عشرة ركعة و تاخيرها افضل من تقديمها فاذا زالت الشّمس فى يوم الجمعة فلا تصلّ الّا المكتوبة)

صدوق مى‌گويد كه پدرم رضى اللَّه عنه در رساله كه بمن نوشته بود و مجموع عبارت فقه رضويست الّا عبارت و فى نوادر احمد تا بعد العصر كه صدوق در ميان آورده است يا پدرش ذكر كرده است كه اگر توانى كه نماز كنى در روز جمعه در وقت طلوع آفتاب شش ركعت بكن و در وقتى كه آفتاب پهن شود به آن كه تخمينا دو نيزه بلند شود شش ركعت به جا آور، و پيش از نماز واجب خواه نماز جمعه و خواه نماز ظهر در وقتى كه زوال مشكوك فيه باشد دو ركعت نماز بكن و بعد از نماز واجب شش ركعت به جا آور، و احمد در كتاب نوادر همين را گفته است با زيادتى دو ركعت بعد از عصر و اگر نوافل جمعه را همه پيش از زوال به جا آورى يا همه را تاخير كنى تا بعد از فريضه به جا آورى شانزده ركعت خواهى كرد و اگر پيشتر به جا نياورده باشى تا زوال شود، تاخير نوافل از فريضه بهتر است از تقديم آن بر فريضه چون اخبار صحيحه وارد شده است كه هر گاه زوال شود وقت فريضه جمعه است و در وقت فريضه: نافله نه مى‌توان كرد به قرينه آن كه گفته است كه هر گاه زوال آفتاب شود، پس نمازى مكن مگر نماز واجب را.

اما آن چه در روايات صحيحه وارد شده است در صحيح از سعد اشعرى منقولست كه گفت از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از نافله جمعه كه چند ركعت است پيش از زوال حضرت فرمودند كه شش ركعت را در بامداد مى‌كنى و شش ركعت بعد از آن كه دوازده ركعت باشد و شش ركعت بعد از آن كه هيجده ركعت شود و دو ركعت را بعد از زوال كه بيست ركعت باشد