لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٢ - وجوب نماز جمعه و احكام آن

حضرت قنوت خواندند در نماز جمعه يا ظهر در سفر و آن را بحال خود گذاشتند در سفر و حضر و در حضر نيز نماز جمعه را دو ركعت كردند از جهت دو خطبه كه بمنزله دو ركعت است پس كسى كه تنها نماز كند چهار ركعت مى‌كند مثل ظهر باقى روزها و فرمودند كه وقت عصر روز جمعه وقت ظهر ساير ايام است و مفصّل مذكور شد در اوايل كتاب صلاة.

(و قال زرارة قلت له على من تجب الجمعة قال تجب على سبعة نفر من المسلمين و لا جمعة لأقلّ من خمسة من المسلمين احدهم الامام فاذا اجتمع سبعة و لم يخافوا أمّهم بعضهم و خطبهم)

و به اسانيد صحيحه منقول است از زراره كه گفت عرض نمودم به حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه نماز جمعه بر چند كس واجبست و اقلّ عدد آن چند است حضرت فرمودند كه بر هفت كس واجبست از مسلمانان كه جمع شوند واجبست و جمعه واقع نمى‌شود در اجتماع كمتر از پنج كس از مسلمانان كه يكى از ايشان امام باشد پس هر گاه هفت كس جمع شوند، و خوف از سنيّان نداشته باشند يكى از اين هفت كس امامت كند ايشان را و خطبه بخواند از جهت ايشان، و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه هر گاه هفت كس جمع شوند نماز جمعه واجب عينى باشد و اگر پنج كس يا شش كس جمع شوند واجب تخييرى باشد چنانكه مذهب شيخ طوسى است و جمعى از قدما و متاخرين. و مراد از امام پيش نماز است به قرينه ما بعد و دلالت مى‌كند بر آن كه اذن امام شرط نيست چون فرمودند كه هفت كس هر گاه جمع شوند يكى از ايشان خطبه بخواند و امامت ايشان كند و بسيار خلاف ظاهر است كه گويند مراد از يكى از ايشان امام اصلست.

و شيخ طوسى رحمه اللَّه در كتاب خلاف ذكر كرده است كه شرط است در نماز جمعه اذن حضرت امام معصوم صلوات اللَّه عليه چون در زمان حضرت‌