لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٠ - امامت نمىكند حاضر مسافر را و امامت نمىكند مسافر حاضر را

جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه مسافر در عقب مقيم نماز نكند و اگر مبتلا شود به آن بانكه مسافرى نباشد كه به او اقتدا كند پس دو ركعت خود را مى‌كند و روانه مى‌شود و اين عبارت صحيحه ابو بصير است و باقى قريب باين است.

(و هذه الاخبار ليست بمختلفة و المصلّى فيها بالخيار بأيّها اخذ جاز)

صدوق مى‌گويد كه اگر چه بحسب ظاهر اخبار مختلف است و ليكن بحسب واقع اختلاف ندارد و نماز گذارنده مختار است بهر يك از اين اخبار كه خواهد آمد عمل مى‌كند.

(و روى عبد اللَّه بن المغيرة قال كان منصور بن حازم يقول اذا اتيت الامام و هو جالس قد صلّى ركعتين فكبّر ثمّ اجلس فاذا قمت فكبّر)

و در صحيح و حسن كالصحيح منقولست از عبد اللَّه كه منصور هميشه مى‌گفت كه هر گاه به امام رسى و او دو ركعت نماز كرده باشد تكبير احرام بگو و بنشين پس چون برخيزى تكبير احرام مرتبه ديگر بگو و اين قول منصور است اگر چه ظاهر آنست كه فضلاى اصحاب از پيش خود نمى‌گفته‌اند تا نصّى به ايشان نرسيده باشد و ليكن هر گاه معارض داشته باشد عمل به معارض مسند مى‌كنند و اگر چه ممكن است كه حمل كنيم اين كلام را بر كسى كه بقصد ادراك فضيلت جماعت تكبير بگويد و بنشيند و چون امام سلام دهد او نيز سلام دهد در اين صورت البته مى‌گويد و جايز است كه سلام ندهد و اكتفا به تكبيرى كه گفته است بكند.

چنانكه در موثق از عمار منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه ادراك كند امام را در تشهد و اقتدا نكرده باشد به امام مگر يك شخص كه در دست راست او باشد حضرت فرمودند