لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٠ - وسوسه در سهو

اكثر اوقات نمى‌دانم كه چه مقدار نماز كرده‌ام زياده كرده‌ام يا كم كرده‌ام حضرت ٦ فرمودند كه چون داخل نماز شوى انگشت سبّابه دست راست را بر ران چپ خود گذار و رو كن و بگو كه ياورى مى‌خواهم از اسم حق سبحانه و تعالى و از ذات الهى يا آن كه چون استعانت از او نخواهم و حال آن كه وجود و بقاى من به اوست و توكل بر او مى‌كنم در جميع امور و پناه مى‌برم به خداوندى كه شنوا و داناست از شر شيطان رانده درگاه الهى پس به درستى كه هر گاه اين كلمات را به گويى شيطان را كشته يا مى‌كشى او را و زجر مى‌كنى او را و از خود دور مى‌كنى.

(و روى عن عمر بن يزيد انّه قال شكوت إلى ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه السّهو فى المغرب فقال صلّها بقل هو اللَّه احد و قل يا أيّها الكافرون ففعلت ذلك فذهب عنّى)

و روايت است در صحيح از عمر بن يزيد كه گفت شكايت نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه شيطان بر من مسلّط شده است و سهو در نماز شام بسيار مى‌كنم و غالب آنست كه بعد از اتمام شك مى‌كنم كه دو كرده‌ام يا سه حضرت فرمودند كه بعد از اين نماز شام را به سوره قل هو اللَّه احد و قل يا أيّها الكافرون بخوان پس چنان كردم سهو از من بر طرف شد و ظاهرا خاصيت اين دو سوره اين است كه شياطين را از مؤمنان دور مى‌كند و سهو از شيطان است و محتمل است كه راوى سورهاى دراز را مى‌خوانده باشد و به سبب كوتاهى اين دو سوره از او سهو زايل باشد و اول اظهر است.

(و روى ابو حمزة الثّمالى عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال اتى النّبيّ ٦ رجل فقال يا رسول اللَّه لقيت من وسوسة صدرى شدّة و انا رجل معيل مدين محوج فقال له كرّر هذه الكلمات‌