لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٣ - دعاى بعد از هر نمازى

زيرا كه فى نفسه دعا عبادتست و حق سبحانه و تعالى فرموده است كه دعا كنيد تا قرب و ثواب شما را حاصل شود، و حق سبحانه و تعالى دعا را عبادت ناميده است در اين آيه كه فرموده است كه دعا كنيد مرا تا مستجاب كنم دعاى شما را به درستى كه جمعى كه تكبر مى‌كنند از عبادت من زود باشد كه داخل جهنم شوند به خوارى و زارى پس ظاهر شد كه دعا عبادتست و چون خواهى كه دعا كنى تمجيد و تعظيم و حمد و ثناى الهى به جا آور و تسبيح و تهليل كن خداوند خود را و ثنا كن خداوند خود را و صلوات بر محمد و آل او فرست بعد از آن هر چه خواهى طلب كن تا حق سبحانه و تعالى عطا فرمايد با آن كه دعا نيز از مقدرات الهى است مثل ساير اسباب.

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر كه نماز واجبى را به جا آورد و تعقيب بخواند تا نماز فريضه ديگر پس او مهمان حق سبحانه و تعالى است و بر حق سبحانه و تعالى لازمست كه گرامى دارد مهمان خود را.

و در حديث صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه دعا بهترين عباداتست و گذشت در قنوت كه دعا افضل است از قرائت قرآن.

و در حديث حسن كالصحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه فراموش مكنيد دو چيز را كه واجب مى‌گرداند قبول را يا فرمودند كه بر شما باد باين دو چيز كه حق سبحانه و تعالى واجب گردانيده است بر خود كه قبول فرمايد در عقب هر نمازى زراره عرض نمود كه كدامند آن دو چيز حضرت فرمودند كه آنست كه سؤال كنيد بهشت را از حق سبحانه و تعالى و پناه بريد به خداوند خود از شر جهنم و باين عبارت وارد شده است كه:

(اعوذ بك من النّار و أسألك الجنّة و قال هشام بن سالم لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّي اخرج و احبّ ان اكون معقّبا فقال ان كنت‌