لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١١ - ذكر تشهد

اشهد ان لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله اللَّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و تقبّل شفاعته و ارفع درجته)

و در حديث صحيح از محمد بن مسلم منقولست كه عرض نمودم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه تشهد نماز را و دو بار عرض نمودم كه چگونه است حضرت فرمودند كه چون درست به نشينى بگو

(اشهد ان لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله)

پس فارغ مى‌شوى يعنى تشهد همين است يا تشهد واجب همين است يا آن كه صلوات و سلام واجب نيست و اول اظهر است به قرينه آن كه محمد بن مسلم گفت عرض نمودم كه پس تحياتى كه بنده مى‌گويد كه‌ التحيّات للّه و الصّلوات الطيّبات للّه‌ چه چيز است حضرت فرمودند كه اين لطفى از دعاست كه بنده پروردگار خود را به لطف و مهربانى در مى‌آورد، و اين تحيات در تشهد آخر منقولست از طرق عامه و خاصه.

و در حديث كالصحيح وارد است كه مراد از تحيات ملك و پادشاهى است و ابن اثير ذكر كرده است كه چون مقرر بود كه از جهة پادشاهان انواع تحيتها مى‌كردند و همه راجع باين مى‌شد كه پادشاه زنده باشد و طلب حيات و بقا و ملك او مى‌كردند بنده مى‌گويد كه هر تحيتى خوبست مثل ملك و بقا و سلامتى از آفات مخصوص حق سبحانه و تعالى است، و هم چنين صلوات طيب يعنى صفات كامله مخصوص اوست يا آن كه رحمتهاى خوب مخصوص اوست كه به بندگان خود عطا مى‌كند و بنا بر اين محتمل است كه مراد از تحيات نيز اين باشد كه تحيتهائى كه بندگان با يكديگر مى‌كنند از تواضعها و ديدنها به كارى نمى‌آيد بلكه تحيّاتى كه حق سبحانه و تعالى فرمايد نافع است چنانكه هميشه جبرئيل كه مى‌آمد مى‌گفت كه حق سبحانه و تعالى سلامت مى‌رساند، و تحيتهائى كه بندگان‌