لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٤ - دعاى فارسي در نماز

فاذكرنى عنده)

و بسند موثق كالصحيح منقولست از منصور بزرگ كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه او را گريه نيايد و خود را به گريه دارد در نماز واجب تا بگريد حضرت فرمودند و اللَّه چشم او روشن باد يا روشن خواهد شد وقتى كه از اين دنيا برود و به ثواب آن برسد، و حضرت فرمودند كه هر گاه چنين شود كه آن را گريه نيايد پس مرا ياد كن به دعا و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه هر گاه ترا گريه نيايد مرا ياد كن تا گريه‌ات بيايد يا مظلوميت مرا ياد كن.

و در حديث كالصحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه عرض كردند به آن حضرت كه آيا خود را به گريه داشتن خوب است حضرت فرمودند به به اگر چه مثل سر مگس باشد.

و در موثق كالصحيح از سعيد بن يسار منقول است كه عرض نمودم به خدمت آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه خود را به گريه مى‌دارم و گريه أم نمى‌آيد حضرت فرمودند كه سعى كن كه گريه‌ات بيايد اگر چه مثل سر مگس باشد.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه اگر ترا گريه بسيار نيايد خود را به گريه بدار.

و در موثق كالصحيح از اسحاق بن عمار منقولست كه به آن حضرت عرض نمودم كه دعا مى‌كنم و مى‌خواهم كه مرا گريه بيايد و نمى‌آيد و بسيار است مردهاى خود را ياد مى‌كنم و مرا رقت بهم مى‌رسد و مى‌گريم آيا جايز است حضرت فرمودند كه بلى ايشان را ياد كن و چون رقت بهم رسد گريه كن و از حق سبحانه و تعالى مطالب بخواه.

و در موثق از على منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه‌