لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٠ - فاصله بين دو نماز جمعه

جمعه سه ميل باشد پس باكى نيست كه اين جماعت و آن جماعت هر دو نماز جمعه كنند و نمى‌باشد ميان دو جماعت كمتر از سه ميل.

و بدان كه جمعه را حقى هست كه منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه بعبد الملك فرمودند كه خوب باشد كه مانند تو كسى هلاك شود بانكه مستحق عذاب الهى شود و به جا نياورد فريضه را كه حق سبحانه و تعالى بر او واجب گردانيده است عبد الملك گفت چه كنم حضرت فرمود كه آن را به جماعت بگذار يعنى نماز جمعه را، آن چه وارد شده است در اين باب اين سه حديثست كه به محمد بن مسلم مى‌رسد و غير او كسى ديگر روايت نكرده است و اين همه اختلاف دارد و يعنى كه اكثر نسخ حديث دارد سخن اوست يا راوى ديگر كه چنين فهميده است و نهايت آن چه وارد شده است امر و نهى است و مكرر مذكور شد كه ظاهر نيست در اخبار كه امر از براى وجوب و نهى از جهة حرمت باشد مع هذا هيچ يك صحيح نيست و از اين جهت خلافست در وجوب فرسخ كه فاصله باشد و ظاهر نيست كه بر تقدير وجوب در زمان غيبت واجب باشد چنانكه جمعى از اصحاب نقل اجماع كرده‌اند كه در زمان غيبت بعد فرسخ در كار نيست.

از آن جمله قطب العارفين احمد بن فهد الحلى در موجز ذكر كرده است، و شيخ مفلح در شرح شرايع ذكر كرده است، و جمعى از اصحاب در رسايل نماز جمعه ذكر كرده‌اند و مضمون همه اينست كه هر كه قايل است بانكه در زمان غيبت نماز جمعه مى‌توان كرد قايل است بانكه فرسخ در كار نيست، و شهيد ثانى عليه الرحمه نيز ذكر كرده است كه اكثر اشتباهات متفقهه از اين است كه نظر به عبادات اصحاب مى‌كنند و در آنجا مذكور شد كه شرطست در نماز جمعه اذن معصوم و غير آن و غافلند كه اين شروط زمان حضور است لهذا بعد از آن جدا