لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧٥ - امام جماعت بدون شرائط

شخصى كه داخل شود در نماز با امام و امام پيش از او يك ركعت نماز كرده باشد پس چون امام از نماز فارغ شود او نيز برخيزد و با مردم روانه شود پس به خاطرش رسد كه يك ركعت كرده است حضرت فرمودند كه يك ركعت ديگر را مى‌كند، و بر اين مضمون احاديث صحيحه گذشت و همه را حمل كرده‌اند بر آن كه استدبار و فعل كثيرى كه در طرف نگويند او را كه نماز گذارنده است صادر نشده باشد بنا بر حديث حسن كالصحيح حسين كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه گاه هست كه ملحق مى‌شوم به امامى كه پيشتر يك ركعت نماز كرده است و چون او سلام داد فراموش كردم و سلام دادم به توّهم آن كه نمازم تمام شده است و نشستم به تعقيب و ذكر الهى تا آفتاب طالع شد و چون برخاستم به خاطرم رسيد كه يك ركعت كرده بودم حضرت فرمودند كه اگر در همان جا به خاطرت رسد ركعت ديگر را بكن و اگر از آنجا به جايى ديگر رفته باشى نماز را اعاده كن و احاديث ديگر گذشت.

[امام جماعت بدون شرائط]

(و فى كتاب زياد بن مروان القندي و فى نوادر محمّد بن ابى عمير انّ الصّادق صلوات اللَّه عليه قال فى رجل صلّى بقوم من حين خرجوا من خراسان حتّى قدموا مكّة فاذا هو يهودى او نصرانى قال ليس عليهم اعادة)

و در كتاب زياد ابن قنادى در موثق و در كتاب نوادر محمد بن ابى عمير در صحيح مذكور است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در شخصى كه امامت جمعى كرد از زمانى كه از خراسان بيرون آمد تا وقتى كه به مكه رسيدند بعد از آن ظاهر شد كه آن پيشنماز يهودى يا نصرانى بوده است حضرت فرمودند كه بر ايشان نيست كه نماز را اعاده كنند، و ظاهرا اين حديث غير حديثى است كه كلينى و شيخ روايت كرده است در حسن كالصحيح از ابن ابى عمير از بعضى از اصحاب او از آن حضرت صلوات اللَّه عليه‌