لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٥ - انحراف از قبله

صلوات اللَّه عليه كه گفت سؤال كردم از آن حضرت از شخصى كه خون از بينى او روان شود در نماز و بعضى از نماز را كرده باشد پس حضرت فرمودند كه اگر آب از جانب راست او يا جانب چپ او يا پشت سر او باشد بينى خود را بشويد بى‌آن كه رو از قبله بگرداند و از آنجا گرفته نماز را تمام كند و اگر آب بهم نرسد تا از قبله بگردد نماز را اعاده كند و فرمودند كه قى نيز چنين است يعنى اگر آب نزديك باشد بشويد و الّا اعاده كند و حمل مى‌توان كرد كه تشبيه در جزو اول باشد نه در اعاده يا آن كه پشت بقبله كرده باشد اعاده كند.

[انحراف از قبله‌]

( «و فى رواية ابى بصير عنه صلوات اللَّه عليه ان تكلّمت او صرفت وجهك عن القبلة فاعد الصّلاة»)

و در موثق از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه اگر سخن گفته باشى يا رو از قبله گردانيده باشى نماز را اعاده كن، و در صحيح از محمد بن مسلم منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از شخصى كه او را رعاف يا قى واقع شود در نماز چه كند حضرت فرمودند كه مى‌رود و بينى را مى‌شويد و نماز را تمام مى‌كند پس اگر سخن گفته باشد نماز را اعاده كند و وضو را اعاده نمى‌كند.

و در حسن كالصحيح از حلبى منقول است كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه خون از بينى او سر كند در نماز حضرت فرمودند كه اگر آبى به همرسد در جانب راست يا چپ او در برابرش رو بقبله ازاله كند خون را و نماز را تمام كند، و اگر بهم نرسد تا رو از قبله بگرداند يا سخن بگويد پس نمازش باطل است.

و در صحيح از ابن وهب منقول است كه گفت آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از رعاف كه آيا مى‌شكند وضو را حضرت فرمودند كه اگر