لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٧ - نماز مبطون

و مثل اين خبر است صحيحه عيص از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه قضا نمى‌كند و اگر قضا كند خوبست و تصدق بهتر است چنانكه در صحيحه عبد اللَّه بن سنان در آخر كتاب صلاة خواهد آمد.

و در حسن كالصحيح از محمد بن مسلم منقولست كه گفت به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه شخصى بيمار شد و نافله نكرد حضرت فرمودند كه اى محمد نافله واجب نيست اگر قضا كند خيريست كه به جا آورد و اگر قضا نكند بر او چيزى نيست.

و در حديث صحيح وارد است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه چون بنده قضا مى‌كند نافله را حق سبحانه و تعالى مباهات مى‌كند بان بنده با فرشتگان و مى‌فرمايد كه اى فرشتگان من بنده من قضا مى‌كند چيزى را كه بر او واجب نگردانيده‌ام.

و در حديث صحيح از عيص منقولست كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه شخصى يك سال بيمار شده است و نماز نافله نكرده است حضرت فرمودند كه قضا نمى‌كند و در حديث صحيح منقول است از مرازم كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از بيمارى كه قادر نيست بر نماز حضرت فرمودند هر چه را حق سبحانه و تعالى بر سر بنده آورد أو اولى است به قبول عذر، و ظاهر خبر آنست كه بواسطه مرض ترك نافله مى‌توان كرد و ممكن است كه اعم از نافله و فريضه باشد و مراد اين باشد كه اگر نتواند ايستاده نشسته به جا آورد و هم چنين تا جميع مراتب عذر معذور است و نمازش مقبول است.

و در حديث موثق كالصحيح از سدير منقول است كه به حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه شما نماز نشسته مى‌كنيد فرمودند كه‌