لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٤ - نماز مغمى عليه

عقل ندارد حضرت فرمودند كه نه مگر نمازى را كه به هوش آمده باشد در وقت آن.

( «و كتب ايّوب بن نوح إلى ابى الحسن الثّالث صلوات اللَّه عليه يساله عن المغمى عليه يوما او اكثر هل يقضى ما فاته من الصّلاة او لا فكتب لا يقضى الصّوم و لا يقضى الصّلاة»)

و به اسانيد صحيحه منقول است از ايّوب كه گفت عرضه نوشتم به خدمت حضرت امام على نقى صلوات اللَّه و سؤال كردم از كسى كه بيهوش شده باشد يك روز يا بيشتر آيا قضا مى‌كند نمازهايى را كه از او فوت شده است يا نه حضرت نوشتند كه قضا نمى‌كند روزها را و قضا نمى‌كند نماز را و آن نمازى را كه وقت آن را دريافته است در آن حالت مغمى عليه نيست و قضا مى‌كند يعنى به جا مى‌آورد در وقت و اگر تقصير كرده باشد قضا مى‌كند پس منافات ندارد با حديث سابق و هم چنين اخبار ديگر كه وارد شده است مطلقا محمول است بر اين، مثل خبر على بن مهزيار و صحيحه ايوب و كالصحيحه معمر بن عمر و حسنه حفص و غير اينها از اخبار بسيار كه وارد شده است كه مغمى عليه قضا نمى‌كند هيچ نمازى را چون در احاديث صحيحه بسيار وارد شده است كه مغمى عليه قضا نمى‌كند هيچ نمازى را مگر نمازى را كه وقت آن را دريافته باشد.

( «و ساله علىّ بن مهزيار عن هذه المسألة فقال لا يقضى الصّوم و لا الصّلاة و كلّ ما غلب اللَّه عليه فاللّه اولى بالعذر»)

و به اسانيد صحيحه منقولست از على از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كرد از اين مسأله مغمى عليه پس حضرت فرمودند كه قضا نمى‌كند روزه را و قضا نمى‌كند نماز را و هر چيز كه حق سبحانه و تعالى بنده را در آن بى‌اختيار كرده باشد پس او اولى است به قبول عذر از بنده يعنى هر گاه مخلوقى بر مخلوقى اكراه كند و او را به جبر