لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٧ - سهو پيامبر در نماز

سيّد المرسلين ٦ نماز مى‌كردند و چون دو ركعت كردند سلام دادند پس صحابه گفتند يا رسول اللَّه آيا در نماز چيزى حادث شد يعنى منسوخ شد حضرت فرمودند كه چرا صحابه گفتند دو ركعت كرديد و سلام داديد حضرت رو به ذو اليدين كردند و فرمودند كه چنين بود اى ذو اليدين يعنى صاحب دو دست و او را ذو الشمالين نيز مى‌گفتند چون دو دست چپ داشت او گفت بلى پس حضرت برخاستند و دو ركعت ديگر كردند تا چهار ركعت شد پس حضرت صادق فرمودند كه حق سبحانه و تعالى آن حضرت را سهو فرمود از جهت رحمت باين امت چون اگر كسى سهو كند او را سرزنش مى‌كنند و مى‌گويند كه نمازت مقبول نيست و الحال كه آن حضرت سهو كرد كسى سرزنش نمى‌كند و مى‌گويند كه حضرت سيّد المرسلين ٦ سهو كرد از ديگران سهل است تو در سهو متابعت آن حضرت مى‌كنند يا در احكام آن پس حضرت دو سجده سهو كردن چون سخن گفته بودند سهوا در اثناى نماز.

و در حديث صحيح از عبد اللَّه بن سنان منقول است كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه حضرت رسول خدا ٦ در سفرى در سحرى به منزلى نزول فرمودند و بلال را فرمودند كه بيدار باشد كه چون صبح شود اذان به گويى و ما بيدار شويم اتّفاقا بلال نيز بخواب رفت و بيدار نشدند تا وقتى كه از گرمى آفتاب بيدار شدند پس مردمان را جمع كردند و حضرت دو ركعت نافله صبح را به جا آوردند و بعد از آن نماز صبح را به جماعت گذاردند پس فرمودند كه اى بلال ترا چه شد بلال گفت كه آن خداوندى كه ترا بخواب برد مرا بخواب برد پس حضرت از آنجا كوچ فرمودند و فرمودند كه در اين وادى شياطين بسيارند توقف در اين وادى مكنيد، و اخبار در خواب آن حضرت و سهو آن حضرت مستفيض است و تجويز