لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٦ - دعا امام سجاد در سجده سهو

گردنكشى از بندگى تو و نه از روى انكار پروردگارى تو و ليكن متابعت كردم هواى نفس را و شيطان مرا لغزانيد بعد از اتمام حجت و برهان و ظهور حق پس اگر مرا عذاب كنى پس به سبب گناهان من است و ظلم نكرده بر من و اگر بيامرزى و ببخشى پس به سبب وجود و كرمت خواهد بود اى بخشنده‌ترين بخشندگان.

و در صحيح از ابن بزيع منقول است كه ديدم كه حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه سه انگشت خود را حركتى مى‌دادند به هموارى كه گويا تسبيح را مى‌شمردند بعد از آن سر از سجده برداشتند و مستبعد مى‌نمايد كه حضرت سه تسبيح فرموده باشند و انگشتان خود را حركت داده باشند كه فراموش نكنند پس محتمل است كه تعليم فرموده باشند كثير السّهو را يا آن كه شمردن به انگشت نيز عبادت باشد و ممكن است كه ابتهال و تضرع حالت سجود باشد و اللَّه تعالى يعلم.

و در حديث صحيح منقول است از ابو عبيده كه گفت شنيدم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه در حال سجده اين دعا را مى‌خواندند كه:

(أسألك بحقّ حبيبك محمّد ٦ إلّا بدّلت سيّئاتى حسنات و حاسبتنى حسابا يسيرا)

پس در سجده دويم كه تعفير جانب راست رو باشد يا در نماز دو ركعتى واجب يا سنّت در سجده دويم اين دعا را خواندند:

(أسألك بحقّ حبيبك محمّد ٦ الّا كفيتنى مؤنة الدّنيا و كلّ هول دون الجنّة)

در سجده سيّم كه سجده اوّل ركعت دويم يا بر خاك ماليدن جانب چپ رو باشد مى‌خواندند كه:

(أسألك بحقّ حبيبك محمّد ٦ لمّا غفرت لي‌