لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١٤ - ذكر تشهد

جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه روزه تمام نمى‌شود بدون زكات فطره هم چنان كه صلوات بر حضرت نبى و آل او صلوات اللَّه عليهم از تمامى نماز است و كسى كه ترك كند صلوات را نماز او نماز نيست، و جمعى باين حديث استدلال كرده‌اند بر آن كه صلوات در تشهد واجب است و دلالتش بر عدم وجوب اظهر است از وجوب.

و در فقه رضوى صلوات اللَّه على من نسب اليه در تشهد اول صلوات نيست، و در دويم است و عبارت صدوق عين عبارت آنست، و تمجيد در وقت برخاستن گذشت.

و در حديث صحيح از ابو بصير منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون به نماز برخيزى بدان كه گويا نزد او ايستاده و اگر تو حق سبحانه و تعالى را نمى‌بينى او ترا مى‌بيند پس دل را متوجه نماز گردان و آب بينى مينداز و آب دهن مينداز و انگشتان را مشكن و تورك مكن كه جمعى را حق سبحانه و تعالى معذب ساخت به سبب انگشتان شكستن و تورك در نماز، و چون سر از ركوع بردارى پشت خود را راست كن تا همه مهرهاى پشت به جاى خود قرار گيرند و چون سر از سجده اولى بردارى درست بنشين تا استخوانهاى پشت به جاى خود قرار گيرند و در ركعت اولى و سيم كه سر از سجده بردارى درست بنشين بنحو سابق تا جلسه استراحت بفعل آيد و چون خواهى كه برخيزى بگو

(بحول اللَّه و قوّته اقوم و اقعد)

به درستى كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه چنين مى‌كردند و اما تسبيحات بنا بر حديث زراره كه بعد از اين خواهد آمد سه تسبيح است سه مرتبه أنسب است كه اللَّه اكبر نباشد و بنا بر حديث رجاء بن ابو ضحاك كه اعتماد بر او كرده است صدوق سابقا چهار تسبيح سه مرتبه مى‌بايد كه دوازده باشد و احاديث تسبيح خواهد آمد.