کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٩ - در ذكر فدك و خطبه فاطمه زهرا
و وعده ما و شما بقيامت است كه آن قرارگاهى است از براى هر چيز زود باشد كه بدانيد آن كس را كه عذاب الهى بر وى نازل گردد و او را رسوا سازد و در آن عذاب باشد هميشه.
آنگاه متوجه قبر پدر بزرگوار شد، و بقول هند بنت اثاثه تمثيل فرمود و آن اينست:
|
قد كان بعدك انباء و هنبثة |
لو كنت شاهدها لم تكثر الخطب |
|
|
انا فقدناك فقد الارض وابلها |
و اختل قومك لما غبت و انقلبوا |
|
يعنى بدرستى كه روى نمود بعد از تو اخبار بىموقع بسيار و اختلاط اقوال و امور شدايد بىشمار اگر تو حاضر مىبودى آن را بسيار نمىشد خطب و كار باينجا نميرسيد، بدرستى كه نايافتن ترا ما همچو نايافتن زمين است باران بزرك قطرات خود را؛ و اختلال نمودند قوم تو در امور دين چون تو غايب شدى و بازگشتند بطريق اصلى خود؛ بعد از اينها فغان از نهاد مردم برآمد و چشمها از چشمها روان شد آنگاه فرمود بمسجد انصار و گفت:
أى معشر بقيت و أى عماد ملت، و أى حصن اسلام اين چه فترتست در حق من، و اين چه ستم