کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٤٧ - برخى از معجزات و دلائل آن امام همام

خراب و منهدم گردد البته، و اللَّه كه نقل كنند خاكهاى او را از مهدمش، بخدا كه ظاهر شود سنگهاى زيت او، و آن موضع نفس زكيه خواهد بود، من تعجب كردم و گفتم خانه هشام را كه خراب كند و من اين را از أبى جعفر بگوش خود شنيدم گفت، پس ديدم بعد از مردن هشام كه نوشت وليد در آنكه منهدم سازند خانه هشام را، و نقل كنند خاك او را تا ظاهر شود سنگهاى آن، و من آن را ديدم.

و ديگر او گفت كه: با ابو جعفر بودم كه گذشت بما زيد بن على، آن حضرت فرمود و اللَّه كه او خروج كند در كوفه و او را بقتل آرند و بردار كنند و طواف كنند مرغان بر گرد سر او، چنين شد او را شهيد كردند و آوردند و در موضع خانه هشام بر دار كردند، ما تعجب كرديم از قصه دار و نبود در مدينه هرگز دار ايشان كه آمدند پيدا كردند.

و ابو بصير روايت كند كه أبو جعفر (ع) ميفرمود كه: پدر بزرگوار من وصيت فرمود مرا كه چون من وفات نمايم پس كسى متولى غسل من نشود غير از تو، زيرا كه امام را غسل نميتواند داد مگر امام، و بدان كه برادر تو عبد اللَّه زود باشد كه دعوت كند مردم را بسوى خود تو بگذار كه عمر او كوتاه خواهد بود، چون پدر من درگذشت او را غسل دادم چنانچه امر كرده بود مرا، و ادعا كرد عبد اللَّه امامت را بجاى او پس آنچنان شد كه پدرم فرمود، و لبث كرد عبد اللَّه اندك زمانى كه وفات كرد، و اين قصه دلالت ميكند بر آنكه او خبر ميداد بچيزى پيش از آنكه بشود، و آن ميشد و باين شناخته مى‌شود امام.

و از فيض بن مطر مرويست كه من آمدم بخدمت أبى جعفر (ع) و خواستم كه سؤال كنم او را