کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٧ - ذكر اولاد آن حضرت و تعداد و اسامى آنان

و روايت كنند آن حضرت جزع بسيار كرد و حزن و اندوه عظيم او را دست داد و فرمود كه: نعش او را بى‌ردا و پوشش برداشتند و امر فرمود كه پيش از دفن نعش او را بر زمين مينهادند، و روى او را ميگشودند و بارها چنين كردند و نظر ميفرمود بروى او، و اين چنين ميكرد تا محقق شود امر وفات او نزد جماعتى كه گمان كرده بودند كه خليفه پدر او خواهد بود تا رفع شبهه ايشان شود در حال حيات خودش.

و چون اسماعيل وفات كرد بازگشتند و رجوع كردند طائفه كه گمان كرده بودند كه بعد از پدر او امام است از اعتقاد خود، و اعتقاد كردند بفوت او و طائفه كه از أباعد و اطراف بودند و نبودند از خواص آن حضرت و نه از روات او اقامت كردند و اعتقاد نمودند بر حيات او، چون صادق (ع) رحلت فرمود انتقال كردند فريقى از ايشان بامامت امام موسى (ع) و باقيان بدو فرقه شدند فريقى از ايشان رجوع كردند از حيات اسماعيل و قائل شدند بامامت پسر اسماعيل محمد، چون گمان كرده بودند كه امامت حق اسماعيل است و بعد از او پسر او احق است كه قائم مقام او باشد از برادر، و فريقى ثابت ايستادند بر حيات اسماعيل و ايشان امروز بغايت‌اند كند و معلوم نيست كه يكى از ايشان مانده باشد.

و اين دو فريق را اسماعيليه ميگويند، و طائفه كه معروف و مشهورند از ايشان امروز قائلند بامامت اسماعيل و بعد از او بامامت پسرش و همچنين پسر پسرش تا آخر الزمان.