کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٩ - برخى كلمات و مواعظ آن حضرت

من نگشت، أبو جعفر (ع) فرمود كه أى جعفر فراگير او را براى خود، پس بهترين مردم روى زمين موسى بن جعفر از او بوجود آمد (ع) و ديگر ابو بصير روايت كند از صادق (ع) كه او فرمود كه: پدر بزرگوار من در مجلسى بود و سر مبارك در پيش داشت و در زمين نگاه ميكرد ناگاه سر را برداشت و فرمود كه: اى قوم چگونه باشد حال شما گاهى كه مردى درآيد در مدينه شما با چهار هزار سوار تا شما را عرضه شمشير گرداند و سه شبانروز بكشد مقاتلان شما را، و بلاى بر سر شما بيارد كه شما بر دفع آن قادر نباشيد، و اين در آينده است فراگيريد سلاحهاى خود را و بدانيد آنچه گفتم البته واقع خواهد شد كه دوا ندارد، اهل مدينه بسيار ملتفت بآن كلام نشدند و گفتند كه اين هرگز نخواهد شد و فرا نگرفتند سلاح خود را مگر اندكى و بنى هاشم، چون ايشان ميدانستند كه كلام او حق است، چون آينده شد آن حضرت عيالات خود را گرفته با بنى هاشم از مدينه بيرون رفتند، و نافع بن ازرق آمد تا مدينه را از لشكر پر كرد و مقاتلان ايشان را كشت و زنان ايشان را فضيحت كرد گفتند اهل مدينه كه: ما ديگر رد نكرديم بر أبى جعفر (ع) سخنى كه از او شنيديم بعد از آنكه آن از او شنيده بوديم و ديده، چه ايشان أهل بيت نبوتند تنطق بحق ميكنند- اين آخر كلام قطب الدين راوندى است رحمه اللَّه.

[برخى كلمات و مواعظ آن حضرت‌]

و شيخ ابو الفرج عبد الرحمن بن على بن محمد بن الجوزى رحمه اللَّه در كتاب صفوة الصفوة آورده تاريخ ولادت و وفات و أولاد و بعضى از كلام آن حضرت را بر وجهى كه سابقا مذكور شد و بعضى‌