کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٩ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

و امر فرمود بمثل آن، و على بن حسين داد به پسرش محمد بن على الاكبر و امر كرد بمثل آن، باز محمد بن على داد به پسرش تا آخر أئمه انام :.

و روايت كرده‌اند نيز نصوص كثيره بر او بامامت بعد از پدر از پيغمبر ٦ و از امير المؤمنين و از حسن و حسين و على بن الحسين (ع) و روايت كرده‌اند مردم از فضايل و مناقب آن حضرت آنچه كه بسيار مى‌شود بآن خطاب اگر اثبات آن كنيم و اندكى كه مقصود است از آن ذكر ميكنيم.

عطاى مكى گويد كه: من نديدم علما را نزد هيچ كس كه اصغر باشد از ايشان نزد أبى جعفر محمد بن على بن الحسين (ع)، و من ديدم حكم بن عيينه كه با وجود جلالت او در ميان قوم در پيش آن حضرت گوئيا طفل مكتب است نزد معلم خود، و اين مذكور شد با اختلاف عبارت.

و جابر بن يزيد جعفى هر گاه روايت كردى از محمد بن على گفتى كه: حديث كرد مرا وصى اوصيا و وارث علم انبيا محمد بن على بن الحسين (ع) و روايت كند مخول بن ابراهيم از قيس بن ربيع كه گفت: من سؤال كردم از أبا اسحاق از مسح بر خفين، او گفت: من يافتم مردمان را كه مسح ميكردند، تا رسيدم بمردى از بنى هاشم كه نديده بودم مثل او را هرگز يعنى محمد بن على (ع) پس از او سؤال كردم از مسح، پس نهى فرمود مرا از آن و فرمود كه: نبود امير المؤمنين على (ع) كه مسح كشيد بر خفين و ميفرمود كه پيشى گرفته كتاب مسح‌