کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٦ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

و ارزقه السلامة و السرور و العافية و الغبطة

آنگاه بيفشان آن تخمى كه در دست تست و باقى تخمها و ابو جعفر روايت كند از جابر بن عبد اللَّه كه او گفت كه: من از پيغمبر ٦ شنيدم كه ميفرمود كه بود از آنچه اعطا فرموده بود حق تعالى بموسى پيغمبر (ع) در ألواح او، اول آنكه شكر مرا و از آن پدر و مادرت را بتقديم رسان تا من نگاه دارم ترا در متالف و در محل وفات و از ياد ببرم از براى تو در عمر تو، و زنده گردانم ترا بحيات طيبه، و بگردانم ترا به بهترين زندگانى- اين آخر كلام جنابذيست.

و شيخ مفيد رحمه اللَّه آورده در كتاب ارشاد كه اين باب در ذكر امامى است كه بعد از على ابن حسين است (ع) و تاريخ مولود و دلايل امامت و مبلغ سن و مدت خلافت و وقت وفات و سببش و موضع قبر و عدد اولاد و مختصرى از اخبار آن حضرت (ع) و بود محمد بن على بن حسين الباقر (ع) در ميان برادران خليفه پدر بزرگوار خود على بن حسين و وصى و قايم بامامت بعد از او، و بروز فرمود بر جماعت خود بفضل و علم و زهد و بزرگى، و أعرف ايشان بود از روى ذكر، و اعلم ايشان در ميان عامه و خاصه، و أعظم ايشان از روى قدر و مرتبه، و ظاهر نشد از أولاد حسن و حسين (ع) از علم دين و آثار و سنن و علم قرآن و سيرت و فنون آداب آنچه ظهور يافت از أبى جعفر (ع)، و روايت كنند از آن حضرت معالم اهل دين و بقاياى صحابه و معارف تابعين و رؤساى فقهاى مسلمين، و در فضل و علم و دانش ضرب المثل بود، و در جميع اوصاف و آثار بى‌بدل، قرطى در مدح او گويد: