کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٢ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

و اما چهار بودند از اولاد آن حضرت از ذكور سه و از اناث يكى و نامهاى اولاد آن حضرت:

امام جعفر صادق و عبد اللَّه و ابراهيم و ام سلمه و گويند اولاد آن حضرت از اين زياده بوده‌اند.

و نقل كرده ثعلبى در تفسير خود كه باقر را (ع) خاتمى بود كه بر او اين نقش كرده بود.

و اين روايت كرده ثعلبى بسند خود در تفسير كه متصل ساخته به پسر آن حضرت امام جعفر صادق (ع) و اما عمر آن حضرت آنكه وفاتش در سال صد و هفتم بود از هجرت، و غير از اين نيز گفته‌اند، و عمرش بر شصت زياده است و غير از اين هم گفته‌اند، و اقامت كرد با پدر بزرگوار امام زين العابدين (ع) سى سال و چيزى، و قبرش در مدينه است به بقيع نزد پدر و عم بزرگوارش در قبه كه عباس نيز آنجا مدفون است- اين آخر كلام ابن طلحه است.

و حافظ عبد العزيز الجنابذى رحمه اللَّه گويد كه: أبو جعفر محمد بن على بن الحسين بن على ابن ابى طالب بن عبد المطلب بن هاشم الباقر (ع) و مادرش ام عبد اللَّه بنت حسن بن على بن ابى طالب است و مادر ام عبد اللَّه ام فروه بود كه بنت قاسم بن محمد بن ابا بكر است، و باقر (ع) مردى بود كثير العلم.

و مرويست از جعفر بن محمد (ع) كه من شنيدم از محمد بن على كه مذاكره ميفرمود فاطمه بنت حسن «حسين» را از صدقه نبى ٦ و ميگفت: وفات من در اين سال است كه پنجاه و هشتم سال او بود و او در