کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٩٦ - آنچه در سجده خود در مسجد كوفه مىگفت و برخى اخبار حضرت

و عبد الله بن عطار روايت كند كه على بن حسين را (ع) غلامى بود كه بواسطه گناهى مستحق عقوبت شده بود تازيانه بدست مبارك گرفت و فرمود كه‌ قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ‌ غلام گفت من اين چنين نيستم من اميد رحمت الهى دارم و خوف از عذاب او، آن حضرت تازيانه را از دست مبارك انداخت فرمود كه: آزادى تو از مال من.

و ديگر آن حضرت فرمود كه: توبه بعمل است و رجوع از امر، و نيست توبه بكلام.

و ديگر فرموده كه: هر كه بگويد

«سبحان اللَّه العظيم و بحمده»

بى‌تعجب بنويسد حق سبحانه و تعالى از براى او صد هزار حسنه و محو كند از او سه هزار سيئه و بلند گرداند از براى او سه هزار درجه و ديگر مرويست از آن حضرت كه او روايت فرموده از پدر بزرگوارش و او از على بن ابى طالب (ع) كه پيغمبر ٦ فرمود كه انتظار فرج عبادت است كسى كه راضى شود به اندكى از رزق راضى مى‌شود حق تعالى از او به اندكى از عمل‌