کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٨٥ - در ذكر اولاد على بن حسين(ع)

و حافظ عبد العزيز بن الاخضر الجنابذى رحمه اللَّه گويد كه: أبو الحسن و گويند أبو محمد على بن حسين بن على بن ابى طالب بن عبد المطلب بن هاشم بن عند مناف بن قصى شنيده حديث را از جماعت صحابه از مردان و زنان مثل عم و پدر بزرگوارش امام حسن و امام حسين (ع) و عبد اللَّه بن جعفر و عبد اللَّه بن عباس و جابر بن عبد اللَّه و عبد اللَّه بن زبير و مسور بن مخزمه و أبو اسيد ساعدى و حارث بن هشام و اسامة بن زيد و بريدة بن خصيب و غير ايشان، و از زنان مثل فاطمة و عايشه و ام سلمه و ام ايمن و ربيع بنت مسعود بن عفراء و ذره بنت ابى لهب و غير ايشان.

و روايت كرده حافظ عبد العزيز بسند خود از عيزار بن حريث كه او گفت: من بودم نزد ابن عباس كه على بن حسين (ع) آمد و گفت: مرحبا بالحبيب بن الحبيب.

و ابن سعد گويد: كه آن حضرت بيست و سه سال با پدر بزرگوار خود بود، و در وقايع كربلا مريض و صاحب فراش بود، و چون امام حسين (ع) شهيد شد شمر بن ذى الجوشن لعنه اللَّه گفت بكشيد اين را، شخصى از اصحاب او گفت: سبحان اللَّه آيا ميكشيد جوانى مريض كه قتال نكرده، نكشتند او را.

و ابن سعد گويد كه: خبر كرد ما را عبد الرحمن بن يونس كه او روايت كرده از سفيان و او از جعفر بن محمد (ع) كه على بن حسين (ع) در وقت وفات پنجاه و هشت ساله بود، ابن عمر گويد كه: اين خبر دلالت ميكند بر آنكه على بن حسين (ع) با پدر بزرگوار خود بيست و چهار سال بوده باشد، پس‌